organisch silicium
HOME     |     CONTACT     |     LINKS     |     SILICIUM PRODUCTEN 

Organisch Silicium 

4.    Therapeutische toepassingen van Organisch Silicium

        4.1    Pijn, sclerose in de gewrichten en spieren
        4.2    Beenbreuken en herstel
        4.3    Nagels en haar
        4.4    Tanden
        4.5    Diabetes
        4.6    Storingen in de hormonen en zenuwen
        4.7    Arteriosclerose
        4.8    Veroudering
        4.9    Antidotum bij overdosis Aluminium   

Louis PASTEUR vermoedde al dat silicium een essentiële rol speelt.

 Wat het onderzoek op silicium van de laatste twintig jaar vooral heeft aangetoond is de rol die het speelt als essentieel element in alle ondersteunende structuren van het lichaam. 

Onderzoek heeft dus onlangs de essentiële rol van silicium aangetoond als structureel bestanddeel van de verschillende bindweefsels zoals de beenderen, het kraakbeen, het huidweefsel en de aorta. 

Silicium geeft bescherming aan macromoleculen zoals elastine, collageen en de proteoglycanen, en zou een fundamentele rol spelen bij de kruisverbinding van collageenvezels.

 In de vorm van silanen zal het zich verzetten tegen de peroxidatie van lipiden (Leoper 1984) door de vorming van radicalen af te remmen.

 Het siliciumgehalte van de huid, dat zeer hoog is, vermindert met de leeftijd (door een verminderde opname door de darmen), wat een vitale factor is in de veroudering van de huid. 

Het speelt tevens een aanzienlijke rol bij de botvorming, waar ze het mineralisatieproces stimuleert. Bovendien is silicium in even grote mate betrokken bij het celmetabolisme.

organisch silicium | therapeutisch

Ook al heeft men jarenlang gedacht dat silicium als oligo-element te verwaarlozen was, wordt nu duidelijk dat silicium het eerste beschermingsschild van het lichaam vormt, en dat het een belangrijke plaats inneemt in de huidige geneeswijze.

4.1    Pijn, sclerose in de gewrichten en spieren

Dokter A. CHARNOT, Hoofd van het medisch onderzoek in Marokko, heeft gedurende vele jaren oudere patiënten bestudeerd die leden aan stijve en pijnlijke gewrichten en spieren, de ziekte van PAGET alsook hardnekkig heupjicht van onbekende oorsprong. CHARNOT ontdekte dat met een supplement aan silicium de verharde zones de neiging hadden te verdwijnen, terwijl het kalkgehalte van de ontkalkte zones terug op peil bleek te komen. 

Na 3 tot 6 maanden heeft het een belangrijke verbetering teweeggebracht in de beweeglijkheid van de gewrichten alsook een opmerkelijke vermindering van de pijn in het merendeel van de gevallen. Deze toestand werd regelmatig gecontroleerd door middel van röntgenfoto’s, en deze regulariserende functie van calcium werd bevestigd door het overgrote deel van de auteurs die dit bestudeerd hebben.

4.2    Beenbreuken en herstel

Bij mensen met beenbreuken vermindert silicium de hersteltijd met de helft (RANDOIN). In de jaren 60 haalde RANDOIN spectaculaire resultaten na organisch silicium gebruikt te hebben in experimenten op dijbeenbreuken bij twee groepen jonge ratten. 

Het voedsel van de testgroep bevatte een supplement aan organisch silicium van plantaardige aard. Tien dagen na de breuk bleek uit röntgenfoto’s dat het herstel van de ratten waarvan het voedsel silicium bevatte goed gevorderd was. Op de 17de dag toonden de foto’s een volledig herstel. In de controlegroep bleken er op de 17de dag nog steeds geen tekenen van samengroeiing van de breuk te zijn. 

In een ander experiment bleek de as van beenderen van 3 tot 8 weken oude ratten waarbij aan de voeding 10% silicium was toegevoegd, een calciumgehalte van meer dan 20% te bevatten en een fosforgehalte van 10%, in vergelijking met het gehalte in de as van beenderen van ratten die een normale voeding hadden gekregen. 

De beschermende rol van silicium uit zich in de vermindering van de oplosbaarheid van de minerale componenten van het lichaam.

Het is dus van bijzonder belang voor de synthese en het onderhoud van de elastine- en collageenvezels in het hele systeem van bindweefsels (LOEPER en SCHWARTZ).

4.3    Nagels en haar

De nagels zijn complexe proteïnestructuren die gemiddeld 4 à 5mm per maand groeien. Bij een storing vermindert het groeipercentage en vertoont de nagel volgens de theorie van WOOD, abnormale donkere plekken. 

Deze demineralisatie van de nagels gebeurt in een vroeg stadium en wordt later gevolgd door de ontkalking van de gewrichten, die bij de vrouw op gang komt na de leeftijd van 35 jaar. 

Broze nagels is een van de eerste tekenen van een storing in het calciumgehalte en een gebrek aan silicium, dat geconstateerd kan worden bij het merendeel van de patiënten met degeneratieve ziekten (osteoporose, artritis en arteriosclerose). 

De as van normale nagels bevat 19% silicium, die van broze nagels hebben 30 tot 50% aan silicium verloren maar slechts 5 tot 8% aan zwavel en calcium. 

Een siliciumsupplement herstelt de toestand snel

(2 tot 3 weken), verbetert de esthetiek van de nagels, verhoogt hun hardheid en maakt ze glanzender en minder breekbaar (KERVAN – CHARNOT – MONCEAUX).

De haren bevatten 6% silicium wanneer ze tot as herleid zijn. Russische studies hebben aangetoond dat een behandeling op basis van silicium doeltreffend werkt tegen haaruitval en een betere aangroei bevordert. We noteren hierbij dat blonde haren het armst zijn aan silicium.

4.4    Tanden

Volgens CH. FAURE speelt silicium een rol in het ionisch evenwicht en speelt het mee in het minerale metabolisme van de beenderen en de tanden. 

Microscopisch onderzoek op de harde weefsels (experimenten op konijnen) toont aan dat de tanden een gladder, regelmatiger en glazender (email) oppervlak hebben en veel resistenter zijn voor de boor van de tandarts. 

Sommige auteurs vermelden ook de tussenkomst van silicium in de minerale veranderingen en beschouwen het met name als een drager van fluorionen. Het lijkt dus verbonden te zijn aan calcium in alle mineralisatieprocessen van de beenderen en de tanden, en kan zo tandbederf helpen voorkomen.

4.5    Diabetes

“Door een behandeling met silicium verbeteren diabetespatiënten goed.” (LOEPER).

Deze vaststelling staat in verband met een vermindering van het siliciumgehalte in de aangetaste pancreas, aangezien een gezonde pancreas een klier is die bijzonder rijk is aan silicium. Maar er kan ook sprake zijn van een herstel van het siliciumgehalte in de weefsels, dat altijd lager ligt bij een ouderwordend persoon.

4.6    Storingen in de hormonen en zenuwen

Tijdens de menopauze is er een automatisch mechanisme dat geleidelijk aan de productie van oestrogeen stopt dat de hormonen van het vrouwelijk lichaam nodig hebben voor een gezonde toestand van het skelet. Een regelmatige inname van silicium houdt de ongewenste effecten van de menopauze tegen. 

Ook bij mannen is er een progressieve verandering in het zenuwsysteem en het netwerk van klieren en vermindert dit de vitale functies van het lichaam. De hormonale storingen die kunnen optreden zijn vaak te wijten aan een onevenwichtig calcium/magnesiumgehalte. 

Bovendien bevordert silicium de fosforopname. Het zenuwweefsel maakt deel uit van het weefsel dat zowel een goed evenwicht aan fosfor als aan silicium nodig heeft. Men kan zeggen dat silicium de rol van katalysator speelt bij het gebruik van andere elementen. 

De fosforhoudende weefsels fixeren silicium gemakkelijk zoals men kan vaststellen in de hersenen, het cerebellum, de bulbus en het merg.

4.7    Arteriosclerose

Silicium heeft een remmend effect op de kransslagaderaandoeningen. In onze samenleving heeft 50% van de mensen boven de 65 jaar hartproblemen. Hartziekten zijn nog steeds de belangrijkste doodsoorzaak.

Silicium speelt een dominante rol in de normale fysiologische toestand van de aders. Het siliciumgehalte ter hoogte van de aorta vermindert snel met de leeftijd (zie grafiek op volgende pagina). 

Bij mannen is het gehalte al gedaald op 10-jarige leeftijd, om na 40 jaar nog lagere cijfers te bereiken. De vermindering met de leeftijd komt trouwens overeen met het optreden van atheroomletsels en men kan zeggen dat het siliciumgehalte in een zeer vroegtijdige fase daalt bij de eerste vormen van atheroom, en dit door kleine infiltraties van lipiden.




De aorta bevat ongeveer 30 à 40% elastine. Men begrijpt dan ook dat een groot deel van het totale silicium zich bevindt in het elastische gedeelte van de slagader. Elastine uit de aorta van oudere individuen blijkt minder rijk aan silicium dan dat uit gezonde aorta’s van jonge mensen. 

De mucopolysacchariden dienen als verbinding tussen de collageen- en elastinevezels. Wanneer ze in pure vorm onderzocht worden, blijken ze enorme hoeveelheden silicium te bevatten (van 300 tot 1270µg bij mannen (zie grafiek verder op deze pagina)). 

MARS, NEBBIA en NEBULONI hebben, via een studie op 72 stoffelijke overschotten van 61 jaar en ouder, ontdekt dat de slagaderweefsels aangetast door arteriosclerose, 14 maal minder silicium bevatten dan gezonde slagaders. Bovendien hebben ze bij 468 van de geteste gevallen een verschil van 17% in het serumgehalte gevonden tussen gezonde individuen en die met aderverkalking. 

Silicium speelt aldus een beschermende rol voor de slagader door zijn elastische opbouw in stand te houden en de ondoorlaatbaarheid voor schadelijke lipiden uit de bloedsomloop te bevorderen, en zo de afzetting ervan tegen te gaan. Het heeft een essentiële beschermende werking op het elastische bindweefsel van de slagaders en hun doorlaatbaarheid, alsook op de andere bindweefsels. 

Ook al kan silicium arteriosclerose niet tegenhouden, het is waarschijnlijk wel in staat de uitbreiding ervan te vertragen en zo ook de uiteindelijke afloop van de ziekte. 

De behandeling met silicium kan een etiologische behandeling zijn in het geval van slagaderaandoeningen of kan een preventieve behandeling zijn, vooral bij risicogevallen, zij het door erfelijkheid, een storing in het metabolisme, hypertensie, obesitas of nicotinevergiftiging.

gehalte silicium bij man en vrouw

Verandering van de gemiddelde hoeveelheid silicium in de slagader van het menselijk lichaam per geslacht/leeftijd

4.8    Veroudering

Silicium kent zijn nut op alle leeftijden, vooral bij oudere mensen (die veel calcium maar weinig silicium hebben). We geven hierbij enkele voorbeelden waarbij silicium een actieve en preventieve rol speelt: 

-  vermindert ontstekingen aan het darmkanaal

-  normaliseert weefsels aangetast door aambeien

-  stimuleert het immuunsysteem

-  helpt hypertensie te regelen

-  verbetert de bloedsomloop

-  verbetert bepaalde reumatische problemen

-  silicium zorgt voor een krachtige nicotinezuivering

4.9    Antidotum bij overdosis Aluminium

Aluminium (in overmatige hoeveelheid) dat een groot aantal vitale processen van het metabolisme verstoort (verplaatst het magnesium van het ATP), dat botvorming afremt, dat een gekend experimenteel neurotoxine is en qua epidemiologie verbonden is met degeneratieve neurologische ziekten (ziekten van Parkinson en Alzheimer), heeft heel waarschijnlijk silicium als natuurlijk tegengif (het onderzoek van BIRCHALL & EXLEY, U. Keele; JACQMIN-GADDA, U330 – Bordeaux). 

Alhoewel een verlaging van het siliciumgehalte in de hersenen met de leeftijd nooit bewezen is kunnen worden (grote moeilijkheid qua dosering in de weefsels), moet waarschijnlijk ook een verband gelegd worden tussen de vermindering van de synthese van dopamine, het frequent voorkomen van depressies bij oudere personen, aluminiumvergiftiging zoals bij de ziekte van Alzheimer onderzocht is, en de bijzondere affiniteit van silicium met dopamine en aluminium. Een verlaging van het biologisch siliciumgehalte ter hoogte van het zenuwsysteem zou veel kunnen verklaren …


  5. Toepassingen van Organisch Silicium in Cosmetica