organisch silicium
HOME     |     CONTACT     |     LINKS     |     SILICIUM PRODUCTEN

Organisch Silicium 


3.    Organisch Silicium: Zijn fundamentele rol

        3.1    Organisch silicium betrokken bij fundamentele levensprocessen
        3.2    Organisch silicium als natuurlijke antioxidant
        3.3    Natuurlijke behoefte aan Silicium
        3.4    Belang van Silicium supplementatie
        3.5    Organisch Silicium als steun voor de biologische activiteit van andere moleculen

3.1    Organisch silicium betrokken bij fundamentele levensprocessen

In feite is silicium vandaag de dag nog maar weinig gekend door de medische wereld doordat het moeilijk te ontdekken is in de weefsels.

Er bestaat nog een andere moeilijkheid, en deze is van essentieel belang: wanneer silicium in de geneeswijze toegediend wordt in de vorm van een mineraal zout, wordt dit silicium in geen geval opgenomen door het lichaam; het is biologisch inactief. 

Zeer recent onderzoek heeft aangetoond dat in de nabije toekomst het belang van silicium in de nieuwe therapeutische toepassingen veel groter zal worden.

Silicium heeft praktisch dezelfde eigenschappen (zie eerder) als koolstof.

Ze bezit ook de essentiële eigenschap zich met zichzelf of met koolstof te verbinden om kettingen te vormen. De hele organische chemie is gebaseerd op koolstofverbindingen. Op dezelfde manier bestaan er siliciumkettingen. 

Silicium leent zich tot katalyse omwille van zijn elektronische omgeving: dit wil zeggen dat het biochemische reacties mogelijk maakt. Deze reacties zouden niet mogelijk zijn zonder katalysator. 

Silicium kan, voor een gedeelte, koolstof vervangen in de biosyntheseprocessen en de rol van activator en/of inhibitor spelen in een groot aantal biochemische reacties. 

Silicium is bijgevolg betrokken in de fundamentele levensprocessen:

 -  in de verbinding tussen de macromoleculen van fosfoproteïne-mucopolysaccharide en collageen

-  in de fosforylering van proteïnen 

De organo-silica, die dus een koolstofatoom bezitten dat verbonden is aan silicium, benaderen op die manier het best de normale biochemie van de levende organismen.

Terug Omhoog

3.2    Organisch silicium als natuurlijke antioxidant

Per definitie kan de siliciummolecule een reducerende rol spelen aangezien ze in constante zoektocht is naar een ionisch evenwicht omwille van haar bijzondere elektronenstructuur. 

Organisch silicium kan beschouwd worden als een “batterij” (reserve) van beschikbare elektronen. Door deze elektronen aan gebrekkige cellen te geven, gaat het deze cellen in staat stellen hun elektrisch vermogen te verbeteren. 

De silanen zijn als antioxidant nog efficiënter doordat ze het lichaam heel makkelijk kunnen binnendringen.

Men heeft geconstateerd dat de eigenschappen van organisch silicium misschien eerder van fysieke aard zijn dan van chemische aard zoals bij de andere medicijnen. We weten nu uit ervaring dat de therapeutische toepassingen sterk uiteenlopen. 

Deze toepassingen, die alle domeinen van de pathologie kunnen beslaan, zijn verbonden aan een bepaald aantal zeer simpele mechanismen: 

        een depolorisatie van de celmembranen die de veranderingen kan bevorderen

        een verbetering van de celademhaling

        een biologische stimulans die zich in alle weefsels kan voordoen

3.3    Natuurlijke behoefte aan Silicium

Behoefte aan silicium:

 De dagelijkse behoefte aan dit oligo-element, dat als essentieel beschouwd wordt, wordt geschat op 10-50mg/dag. Hier zijn evenwel weinig serieuze studies naar gevoerd. Het lijkt in ieder geval dat deze cijfers sterk onder de reële behoefte van het lichaam liggen.

Volgens sommige onderzoekers overschrijdt de menselijke behoefte aan silicium gemakkelijk de 100mg/dag.

Voedingssupplementen:

De informatie die momenteel voorhanden is over het siliciumgehalte van de meeste voedingsproducten en de afleidingen ervan, is zeer verouderd, en de doseringen maken geen onderscheid tussen oplosbaar en niet-oplosbaar siliciumdioxide. 

Dit maakt dat de behoefte en het verbruik van deze twee vormen in ons metabolisme a priori sterk verschillen. 

In de plantaardige voeding kan men de grasachtige planten onderscheiden (haver, gierst, gerst, rijst, tarwe) die rijkelijk voorzien zijn van silicium. Bij de korensoorten bevindt het silicium zich vooral in de randgedeelten van de korrel, de fijngemalen producten (gemalen rijst, witte bloem) zijn zowel zeer arm aan silicium als aan mineralen van meer algemene aard. 

De zeer fijne verbrijzeling van de tarwezemelen daarentegen vergroot de biologische beschikbaarheid van het silicium dat het bevat. Champignons bevatten evenzeer veel silicium. De pectinen (in het bijzonder die in de schil van fruit) zijn goed voorzien van silicium. 

De akkerpaardestaart is de beste bron van oplosbare siliciumderivaten. Ze wordt onder andere in de fytotherapie gebruikt. 

Bier is een oplossing die quasi verzadigd is aan silicium (komt door de malt = gekiemde gerst). 

Wijn bevat afwisselende hoeveelheden silicium (70-200mg.L-1). Het moet gezegd worden dat de hoogste concentraties die werden gevonden de maximale oplosbaarheid van siliciumdioxide in zuiver water overschrijden.

Terug Omhoog

3.4    Belang van Silicium supplementatie

1    Silicium, in natuurlijke vorm, zoals we ze terugvinden in de natuur, kan praktisch niet opgenomen worden door het lichaam 

2    Tot op heden waren de vormen van silicium die in de geneeswijzen werden gebruikt moeilijk opneembaar 

3    Welnu, het is bewezen dat silicium een essentieel element is voor ons lichaam (collageen en elastine) 

4    Onze moderne voeding is te verfijnd, wat maakt dat natuurlijk silicium haast verdwenen is uit onze voedingsmiddelen 

5    Bovendien vermindert de hoeveelheid silicium in ons lichaam onverbiddelijk naargelang de leeftijd 

6    Tot op heden kon er geen voorraad aan “mobiliseerbaar” silicium in ons lichaam aangetoond worden; het siliciumgehalte van het bloed hangt dus af van voedingssupplementen en meer bepaald van ons vermogen silicium op te nemen.

Het is dus noodzakelijk, en in het bijzonder na de leeftijd van 40 jaar, een regelmatige aanvulling van silicium te krijgen dat door het lichaam opgenomen kan worden.

Terug Omhoog

3.5    Organisch Silicium als steun voor de biologische activiteit van moleculen

Silicium komt voor in de vorm van:

enerzijds aanbrenger van opneembaar silicium

anderzijds, versterker voor andere moleculen

Silanen zijn dus transporteurs van silicium maar kunnen ook verbonden worden met andere moleculen die traditioneel in de geneeskunde gebruikt worden. 

In dat geval is de rol van de silanen andere moleculen aan te brengen (deze rol kan vergeleken worden met die van een kar die koetsen voorttrekt) en hun biologische activiteit te sturen.

Terug Omhoog


   4. Therapeutische toepassingen van Silicium

        4.1    Pijn, sclerose in de gewrichten en spieren
        4.2    Beenbreuken en herstel
        4.3    Nagels en haar
        4.4    Tanden
        4.5    Diabetes
        4.6    Storingen in de hormonen en zenuwen
        4.7    Arteriosclerose
        4.8    Veroudering
        4.9    Antidotum bij overdosis Aluminium