3.
Organisch Silicium: Zijn fundamentele rol
3.1
Organisch silicium betrokken bij fundamentele levensprocessen
3.2
Organisch silicium als natuurlijke antioxidant
3.3
Natuurlijke behoefte aan Silicium
3.4
Belang van Silicium supplementatie
3.5
Organisch Silicium als steun voor de biologische
activiteit van andere moleculen
3.1
Organisch silicium betrokken bij fundamentele levensprocessen
In feite is
silicium vandaag de dag nog maar weinig
gekend door de medische wereld doordat het moeilijk te ontdekken is in
de
weefsels.
Er bestaat nog een andere
moeilijkheid, en deze
is van essentieel belang: wanneer silicium in de geneeswijze toegediend
wordt
in de vorm van een mineraal zout, wordt dit silicium in geen geval
opgenomen
door het lichaam; het is biologisch inactief.
Zeer recent onderzoek heeft
aangetoond dat in de
nabije toekomst het belang van silicium in de nieuwe therapeutische
toepassingen veel groter zal worden.
Silicium heeft praktisch dezelfde
eigenschappen
(zie eerder) als
koolstof.
Ze bezit ook de essentiële
eigenschap zich met
zichzelf of met koolstof te verbinden om kettingen te vormen. De hele
organische chemie is gebaseerd op koolstofverbindingen. Op dezelfde
manier
bestaan er siliciumkettingen.
Silicium leent zich tot katalyse
omwille van
zijn elektronische omgeving: dit wil zeggen dat het biochemische
reacties
mogelijk maakt. Deze reacties zouden niet mogelijk zijn zonder
katalysator.
Silicium kan, voor een gedeelte,
koolstof
vervangen in de biosyntheseprocessen en de rol van activator en/of
inhibitor
spelen in een groot aantal biochemische reacties.
Silicium is bijgevolg betrokken in
de
fundamentele levensprocessen:
- in
de
verbinding tussen de macromoleculen van
fosfoproteïne-mucopolysaccharide en
collageen
- in
de fosforylering van proteïnen
De organo-silica, die dus
een koolstofatoom
bezitten dat verbonden is aan silicium, benaderen op die manier het
best de
normale biochemie van de levende organismen.
Terug
Omhoog
3.2
Organisch silicium als natuurlijke antioxidant
Per
definitie kan de siliciummolecule een
reducerende rol spelen aangezien ze in constante zoektocht is naar een
ionisch
evenwicht omwille van haar bijzondere elektronenstructuur.
Organisch silicium kan beschouwd
worden als een
“batterij” (reserve) van beschikbare elektronen.
Door deze elektronen aan
gebrekkige cellen te geven, gaat het deze cellen in staat stellen hun
elektrisch vermogen te verbeteren.
De silanen zijn als antioxidant nog
efficiënter
doordat ze het lichaam heel makkelijk kunnen binnendringen.
Men heeft geconstateerd dat de
eigenschappen van
organisch silicium misschien eerder van fysieke aard zijn dan van
chemische
aard zoals bij de andere medicijnen. We weten nu uit ervaring dat de
therapeutische toepassingen sterk uiteenlopen.
Deze toepassingen, die alle
domeinen van de
pathologie kunnen beslaan, zijn verbonden aan een bepaald aantal zeer
simpele
mechanismen:
□ een depolorisatie van de
celmembranen die
de veranderingen kan bevorderen
□ een verbetering van de celademhaling
□ een biologische stimulans
die zich in
alle weefsels kan voordoen
3.3
Natuurlijke behoefte aan Silicium
Behoefte aan
silicium:
De
dagelijkse behoefte
aan dit oligo-element, dat als essentieel beschouwd wordt, wordt
geschat op
10-50mg/dag. Hier zijn evenwel weinig serieuze studies naar gevoerd.
Het lijkt
in ieder geval dat deze cijfers sterk onder de reële behoefte
van het lichaam
liggen.
Volgens sommige
onderzoekers overschrijdt de menselijke behoefte aan silicium
gemakkelijk de
100mg/dag.
Voedingssupplementen:
De
informatie die momenteel
voorhanden is over het siliciumgehalte van de meeste voedingsproducten
en de
afleidingen ervan, is zeer verouderd, en de doseringen maken geen
onderscheid
tussen oplosbaar en niet-oplosbaar siliciumdioxide.
Dit
maakt dat de behoefte en
het verbruik van deze twee vormen in ons metabolisme a priori sterk
verschillen.
In de
plantaardige voeding kan
men de grasachtige planten onderscheiden (haver, gierst, gerst, rijst,
tarwe)
die rijkelijk voorzien zijn van silicium. Bij de korensoorten bevindt
het
silicium zich vooral in de randgedeelten van de korrel, de fijngemalen
producten (gemalen rijst, witte bloem) zijn zowel zeer arm aan silicium
als aan
mineralen van meer algemene aard.
De
zeer fijne verbrijzeling
van de tarwezemelen daarentegen vergroot de biologische beschikbaarheid
van het
silicium dat het bevat. Champignons bevatten evenzeer veel silicium. De
pectinen (in het bijzonder die in de schil van fruit) zijn goed
voorzien van
silicium.
De
akkerpaardestaart is de
beste bron van oplosbare siliciumderivaten. Ze wordt onder andere in de
fytotherapie gebruikt.
Bier
is een oplossing die
quasi verzadigd is aan silicium (komt door de malt = gekiemde gerst).
Wijn
bevat afwisselende
hoeveelheden silicium (70-200mg.L-1). Het moet
gezegd worden dat de
hoogste concentraties die werden gevonden de maximale oplosbaarheid van
siliciumdioxide in zuiver water overschrijden.
Terug Omhoog
3.4 Belang van
Silicium supplementatie
1
Silicium, in natuurlijke vorm,
zoals we ze terugvinden in de natuur, kan praktisch niet opgenomen
worden door
het lichaam
2
Tot op heden waren de vormen
van silicium die in de geneeswijzen werden gebruikt moeilijk opneembaar
3
Welnu, het is bewezen dat
silicium een essentieel element is voor ons lichaam (collageen en
elastine)
4
Onze moderne voeding is te
verfijnd, wat maakt dat natuurlijk silicium haast verdwenen is uit onze
voedingsmiddelen
5
Bovendien vermindert de
hoeveelheid silicium in ons lichaam onverbiddelijk naargelang de
leeftijd
6
Tot op heden kon er geen
voorraad aan “mobiliseerbaar” silicium in ons
lichaam aangetoond worden; het
siliciumgehalte van het bloed hangt dus af van voedingssupplementen en
meer
bepaald van ons vermogen silicium op te nemen.
Het
is dus noodzakelijk, en in het bijzonder na de leeftijd van 40 jaar,
een
regelmatige aanvulling van silicium te krijgen dat door het lichaam
opgenomen
kan worden.
Terug Omhoog
3.5
Organisch Silicium als steun voor de biologische
activiteit van moleculen
Silicium komt voor in de vorm van:
enerzijds
aanbrenger van opneembaar silicium
anderzijds, versterker
voor andere moleculen
Silanen zijn dus
transporteurs van silicium maar kunnen ook verbonden
worden met andere moleculen die traditioneel in de geneeskunde gebruikt
worden.
In
dat geval is de rol van de silanen andere moleculen aan te brengen
(deze rol kan vergeleken worden met die van een kar die koetsen
voorttrekt) en
hun biologische activiteit te sturen.
Terug Omhoog
4.1
Pijn, sclerose in de gewrichten en spieren
4.2
Beenbreuken en herstel
4.3
Nagels en haar
4.4
Tanden
4.5
Diabetes
4.6
Storingen in de hormonen en zenuwen
4.7
Arteriosclerose
4.8
Veroudering
4.9
Antidotum bij overdosis Aluminium